Wielka wojna
Autor: Fundacja Batorego
Data publikacji: 20/02/2026
Tematyka: Bezpieczeństwo i obronność | Polityka | Sprawy zagraniczne | Wojna na Ukrainie
Link źródłowy: kliknij tutaj
Informacja prasowa: kliknij tutaj
Skopiuj link do raportu
Streszczenie
Streszczenie
Tekst „Wielka wojna” to wstęp do cyklu analiz dotyczących funkcjonowania Ukrainy podczas trwającego konfliktu oraz jego konsekwencji dla przyszłości regionu i świata. Autor podkreśla, że mimo nominalnej przewagi Rosji, Ukraina dzięki efektywnej cyfryzacji i innowacjom technologicznym, takim jak rozwój dronów, zdołała wyrównać szanse na polu walki. Kluczowe są jednak wyzwania systemowe, zwłaszcza w zarządzaniu wojskiem, gdzie hierarchiczność hamuje efektywne uczenie się na błędach. Przełomowe znaczenie ma współpraca między wojskiem, resortem obrony oraz organizacjami społecznymi, które elastycznie dostarczają niezbędne wsparcie.
Społeczeństwo ukraińskie wykazuje silną determinację i gotowość do dalszej obrony, pomimo trudności, takich jak kryzysy energetyczne czy presja wojny na wyczerpanie. Ukraińcy nie wierzą w kompromisy z Rosją i zakładają konieczność walki o pełną suwerenność, jednocześnie zdając sobie sprawę z możliwego utrzymania okupacji części terytorium. Autor zwraca uwagę na potrzebę strategicznej samodzielności Ukrainy, rozwijanej równolegle z wsparciem partnerów zachodnich, którzy jednak często działają taktycznie, a nie strategicznie.
Przemówienie prezydenta Zełenskiego podkreśla frustrację wobec powolnej pomocy Zachodu, ale również ukazuje ukraińską determinację i adaptacyjność. Wyzwania systemowe i polityczne nie osłabiają wiary w zwycięstwo, które definiowane jest jako zachowanie niepodległości i zdolności obronnych państwa. Ten tekst to analiza społeczno-polityczna, która podsumowuje aktualny stan walki i perspektywy Ukrainy w obliczu ciągłej wojny.
Wnioski
Wnioski
1. Ukraina wykazała zdolność dynamicznej adaptacji i innowacji technologicznych, szczególnie w obszarze dronów i cyfryzacji, co pozwoliło na częściowe zrównoważenie militarnych przewag Rosji, jednak efektywność tych działań jest wciąż ograniczana przez strukturalne problemy systemowe, takie jak hierarchiczne zarządzanie wojskowe i brak przejrzystości w komunikacji o błędach.
2. Społeczeństwo ukraińskie charakteryzuje się silną odpornością społeczną i konsolidacją wokół wartości narodowych, mimo wcześniejszych podziałów i znaczących napięć związanych z korupcją, materialną deprywacją oraz problemami reintegracji weteranów, co stanowi fundament długoterminowej zdolności kraju do obrony i odbudowy.
3. Polityka mobilizacyjna w Ukrainie pozostaje niedookreślona i nacechowana populizmem, co utrudnia skuteczne zarządzanie zarówno zasobami ludzkimi, jak i społecznymi aspektami wojny, w tym wsparciem weteranów, a także zwiększa ryzyko osłabienia legitymacji władz i stabilności wewnętrznej.
4. Geopolityczne uwarunkowania konfliktu stawiają Europę wobec istotnych wyzwań w zakresie własnego bezpieczeństwa i relacji transatlantyckich, zwłaszcza w kontekście niepewności dotyczącej roli Stanów Zjednoczonych i polityki Rosji, co wymusza konieczność redefinicji strategii obronnych oraz kooperacji międzynarodowej.
5. Ukraińska transformacja społeczna oraz przebieg wojny prowadzą do ewolucji samoświadomości narodowej, która zawiera zdecydowaną negację rosyjskiej agresji i wzrost determinacji do walki o suwerenność, jednocześnie ujawniając trudne dylematy dotyczące możliwości zakończenia konfliktu i sprawiedliwości po wojnie.
6. Zaangażowanie organizacji społecznych i fundacji, takich jak Fundacja „Wróć żywym”, odgrywa kluczową rolę w uzupełnianiu niedostatków państwowego systemu obronnego, dostarczając elastycznych i szybkich rozwiązań logistycznych, szkoleniowych oraz wyposażeniowych, co wpływa na efektywność i morale sił zbrojnych Ukrainy.
Główne rekomendacje
Główne rekomendacje
1. Wzmocnienie i przyspieszenie procesów cyfryzacji administracji publicznej poprzez inwestycje w nowoczesne technologie oraz szkolenia personelu, celem zwiększenia efektywności usług publicznych oraz budowania rezyliencji państwa w obliczu kryzysów i konfliktów.
2. Reformowanie systemu zarządzania siłami zbrojnymi, ze szczególnym uwzględnieniem ograniczenia negatywnych skutków hierarchicznej struktury opartej na lojalności, poprzez wdrożenie mechanizmów transparentnej komunikacji i instytucjonalnego uczenia się na podstawie zgłaszanych błędów.
3. Rozwój innowacyjnych form współpracy pomiędzy wojskiem, resortem obrony a społeczeństwem obywatelskim oraz organizacjami pozarządowymi, umożliwiający elastyczne i szybkie dostarczanie niezbędnego wsparcia logistycznego, szkoleniowego i technologicznego na potrzeby frontu.
4. Przyjęcie spójnej i realistycznej polityki mobilizacyjnej oraz kompleksowej strategii reintegracji weteranów, które uwzględnią wielowymiarowe wyzwania społeczne i psychologiczne, a także zapewnią godne wsparcie ekonomiczne i społeczne tej grupie.
5. Aktywne kształtowanie strategii obrony opartej na asymetrycznych działaniach i strategicznej neutralizacji, koncentrującej się na identyfikacji i atakowaniu słabych punktów przeciwnika, co pozwoli na maksymalizację efektów przy ograniczonych zasobach.
6. Prowadzenie zintegrowanej polityki komunikacyjnej i informacyjnej ukierunkowanej na wzmacnianie świadomości społecznej oraz międzynarodowego wsparcia, uwzględniającej potrzebę przekonywania partnerów do długoterminowego zaangażowania politycznego i materialnego w obronę suwerenności Ukrainy.