Kompleksowe badanie porównawcze w obszarze bezpieczeństwa ruchu drogowego Norwegii i Polski
Data publikacji: 11/2024
Tematyka: Infrastruktura
Informacja prasowa: kliknij tutaj
Skopiuj link do raportu
Streszczenie
Streszczenie
Raport prezentuje kompleksową analizę bezpieczeństwa ruchu drogowego w Polsce i Norwegii, uwzględniając różnorodne aspekty, takie jak wypadki drogowe, infrastruktura drogowa, eksploatacja i utrzymanie dróg, a także profil uczestników ruchu drogowego. Dokument porównuje cele strategiczne oraz wskaźniki monitoringu realizacji programów poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego obu krajów.
Szczególna uwaga poświęcona jest minimalnym standardom technicznym zapobiegającym poważnym wypadkom oraz interwencjom ukierunkowanym na grupy podwyższonego ryzyka, takie jak starsi uczestnicy ruchu, piesi, rowerzyści, dzieci i młodzi kierowcy.
Raport wskazuje na znaczenie współpracy administracyjnej oraz skutecznych mechanizmów ewidencjonowania i zarządzania ruchem. Podkreśla także potrzebę monitorowania i oceny realizacji działań oraz wdrażania rekomendacji wynikających z analiz porównawczych, w celu zmniejszenia liczby ofiar i usprawnienia organizacji ruchu drogowego.
Wnioski
Wnioski
1. Polska i Norwegia stosują różne podejścia i standardy w dziedzinie bezpieczeństwa ruchu drogowego, co odzwierciedla się w różnych celach oraz wskaźnikach monitorowania sytuacji drogowej.
2. Norwegia stawia duży nacisk na techniczne aspekty infrastruktury, w tym separację kierunków ruchu oraz modernizację dróg krajowych, aby zapobiegać groźnym wypadkom.
3. W Polsce obserwuje się mniej szczegółowe wskaźniki ilościowe w zakresie utrzymania i eksploatacji dróg, co może ograniczać efektywność realizowanych działań.
4. Oba kraje podejmują działania skierowane na grupy szczególnie narażone – dzieci, młodych kierowców oraz osoby starsze – z zastosowaniem dedykowanych programów edukacyjnych i warsztatów.
Główne rekomendacje
Główne rekomendacje
1. Wprowadzenie w Polsce szerszego zakresu ilościowych wskaźników dla eksploatacji i utrzymania dróg, wzorowanych na norweskich standardach, w celu precyzyjniejszego pomiaru efektywności działań.
2. Rozbudowanie infrastruktury drogowej z oddzielonym ruchem w przeciwnych kierunkach (separacja pasów ruchu) dla zmniejszenia liczby poważnych wypadków, zwłaszcza na drogach krajowych o wysokich ograniczeniach prędkości.
3. Kontynuacja i wzmocnienie programów edukacyjnych oraz warsztatów dla uczestników ruchu drogowego z grup podwyższonego ryzyka, ze szczególnym uwzględnieniem seniorów, młodych kierowców oraz pieszych i rowerzystów.
4. Udoskonalenie systemów ewidencji i monitoringu organizacji ruchu, z wykorzystaniem zaawansowanych baz danych, celem efektywniejszego zarządzania infrastrukturą drogową i wprowadzania zmian w organizacji ruchu.