Strategia Pracodawców RP dla systemu ochrony zdrowia na lata 2026-2036 REKOMENDACJE
Data publikacji: 25/02/2026
Tematyka: Administracja publiczna | Ekonomia | Gospodarka i rynek pracy | Ochrona zdrowia | Polityka | Polityka społeczna | Zdrowie
Link źródłowy: kliknij tutaj
Skopiuj link do raportu
Streszczenie
Streszczenie
Strategia Pracodawców RP na lata 2026–2036 definiuje kompleksową transformację systemu ochrony zdrowia w Polsce, kładąc nacisk na pacjenta, profilaktykę oraz cyfryzację. Celem jest stworzenie nowoczesnego, efektywnego i dostępnego systemu, który zapewni wysoką jakość leczenia oraz bezpieczeństwo zdrowotne. Kluczowe wyzwania obejmują niedobory kadrowe, długie kolejki, nierówności terytorialne, niskie finansowanie oraz rosnące koszty leczenia chorób przewlekłych. Strategia przewiduje trzy etapy wdrażania: I (2026–2028) – reforma podstawowej opieki zdrowotnej i profilaktyki, rozwój koordynowanej opieki, telemedycyny oraz digitalizacji; II (2029–2031) – redefinicja ścieżek pacjenta, wzmacnianie odpowiedzialności pacjentów i wprowadzenie systemu zachęt finansowych; III (2032–2036) – finansowanie oparte na wynikach oraz wdrożenie systemu pacjentocentrycznego i wysokiej niezawodności. Do 2036 roku oczekuje się istotnego skrócenia kolejek o 40%, spadku zgonów z powodu chorób sercowo-naczyniowych o 20%, wzrostu liczby lekarzy i pielęgniarek oraz powszechnego zastosowania cyfrowych narzędzi i sztucznej inteligencji w praktyce klinicznej. Ponadto ponad 90% szpitali ma uzyskać akredytację, a system ma zapewnić stabilne i efektywne finansowanie. Fundamentem transformacji są transparentność, bezpieczeństwo pacjenta, rozwój kadr oraz integracja różnych poziomów opieki zdrowotnej, co pozwoli na podniesienie jakości życia społeczeństwa.
Wnioski
Wnioski
1. Konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej transformacji systemu ochrony zdrowia, która skoncentruje się na pacjencie jako centralnym elemencie, z jednoczesnym wzmocnieniem jego odpowiedzialności za efekty leczenia oraz racjonalne korzystanie z zasobów systemu.
2. Wdrażanie reform powinno nastąpić etapowo, z naciskiem początkowo na wzmocnienie podstawowej opieki zdrowotnej, rozwój profilaktyki oraz digitalizację, a następnie skoncentrować się na redefinicji ścieżek pacjenta, rozwoju zaawansowanych technologii, włączając sztuczną inteligencję, oraz na systemie finansowania opartym na wynikach.
3. Poprawa dostępności i jakości świadczeń zdrowotnych wymaga zarówno zwiększenia liczby wykwalifikowanych kadr medycznych, w tym lekarzy i pielęgniarek, jak i reformy struktur szpitalnych oraz bardziej efektywnego wykorzystania zasobów, zwłaszcza w obszarach deficytowych i o mniejszym dostępie do usług.
4. Transformacja cyfrowa, obejmująca digitalizację, interoperacyjność systemów oraz wykorzystanie danych medycznych i sztucznej inteligencji, jest kluczowa dla zapewnienia inteligentnego zarządzania zdrowiem populacji oraz podniesienia standardów bezpieczeństwa i efektywności leczenia.
5. Zrównoważone i stabilne finansowanie systemu oparte na mierzalnych wynikach zdrowotnych oraz jakości usług stanowi fundament długoterminowej poprawy funkcjonowania ochrony zdrowia, co powinno zostać powiązane z odpowiednimi mechanizmami zachęt finansowych.
6. Integracja i koordynacja opieki na poziomie podstawowej, ambulatoryjnej i szpitalnej, wraz z rozwinięciem opieki środowiskowej, stanowią istotny kierunek działania, umożliwiający skrócenie kolejek oraz znaczne podniesienie efektywności świadczeń zdrowotnych.
Główne rekomendacje
Główne rekomendacje
1. Wprowadzenie modelu pacjentocentrycznego opartego na wzmocnieniu współodpowiedzialności pacjenta za efekty leczenia, co wymaga redesignu ścieżek pacjenta oraz edukacji społecznej wspierającej racjonalne korzystanie z systemu opieki zdrowotnej.
2. Zintensyfikowanie działań ukierunkowanych na profilaktykę i promocję zdrowia, włączając apteki jako punkty pierwszego kontaktu zdrowotnego, co pozwoli na zmniejszenie obciążenia systemu oraz ograniczenie rozwoju chorób przewlekłych.
3. Zrealizowanie kompleksowej cyfryzacji systemu ochrony zdrowia poprzez wdrożenie zaawansowanych narzędzi sztucznej inteligencji i interoperacyjnych rozwiązań cyfrowych, umożliwiających inteligentne zarządzanie zdrowiem populacji oraz poprawę dostępności i jakości świadczeń.
4. Przeprowadzenie reformy kadrowej, obejmującej zarówno rozwój kompetencji personelu medycznego, jak i zwiększenie liczby profesjonalistów w sektorze ochrony zdrowia, aby sprostać rosnącym potrzebom demograficznym i poprawić efektywność funkcjonowania systemu.
5. Zmiana modelu finansowania systemu opieki zdrowotnej na oparciu o wyniki zdrowotne i jakość świadczeń, co będzie stymulować efektywność, stabilność finansową oraz podniesie standardy opieki klinicznej.
6. Wdrożenie wysokich standardów jakości, bezpieczeństwa pacjenta oraz zarządzania w placówkach opieki zdrowotnej, w tym dążenie do akredytacji ponad 90% szpitali, co przełoży się na zwiększenie zaufania społeczeństwa do systemu ochrony zdrowia.