Zdalnie czy realnie?
Autor: Sieć obywatelska Watchdog
Data publikacji: 11/2023
Tematyka: Gospodarka i rynek pracy | Polityka społeczna
Link źródłowy: kliknij tutaj
Informacja prasowa: kliknij tutaj
Skopiuj link do raportu
Streszczenie
Streszczenie
W latach 2020-2022 wiele gmin w Polsce dostosowało swoje procedury do warunków pandemii, organizując zdalne sesje rad gminy. Z danych wynika, że 48% gmin nie przeprowadziło żadnej sesji bez udziału publiczności, podczas gdy 21% zorganizowało od 1 do 10 takich posiedzeń. W 2023 roku sytuacja uległa zmianie, gdyż 87% gmin nie zorganizowało żadnej zdalnej sesji, a jedynie 13% przeprowadziło przynajmniej jedną.
Analiza danych według województw ujawnia, że najwięcej zdalnych sesji odbyło się w Małopolsce, a najmniej w Łódzkiem i Podkarpackiem. Gminy miejskie, w tym miasta na prawach powiatu, częściej dostosowywały swoje statuty do nowej rzeczywistości, podczas gdy gminy wiejskie pozostawały przy tradycyjnym trybie pracy.
Pomimo wprowadzenia zdalnych sesji, wiele gmin napotkało trudności w zapewnieniu rzeczywistego udziału mieszkańców, co było często wynikiem nieprecyzyjnych przepisów. W rekomendacjach zawartych w raporcie podkreślono potrzebę uregulowania form sesji zdalnych oraz wprowadzenia standardów jakości transmisji, aby zwiększyć transparentność i dostępność obrad dla społeczności lokalnych.
Wnioski
Wnioski
1. Wprowadzenie zdalnych sesji rad gmin w czasie pandemii Covid-19 ujawniło istotne luki w przepisach dotyczących organizacji obrad, co prowadziło do niejednolitego podejścia gmin do zapewnienia udziału mieszkańców. Wiele gmin nie przewidziało możliwości aktywnego uczestnictwa publiczności, co ograniczało realizację konstytucyjnego prawa do informacji.
2. Gminy miejskie, w tym miasta na prawach powiatu, wykazały większą elastyczność i gotowość do adaptacji do zdalnego trybu pracy, co może być związane z lepszym dostępem do technologii oraz większymi zasobami ludzkimi i finansowymi. W przeciwieństwie do tego, gminy wiejskie częściej pozostawały przy tradycyjnym, stacjonarnym trybie obrad.
3. Wysoka liczba gmin, które nie prowadziły zdalnych sesji, wskazuje na potrzebę wprowadzenia jasnych regulacji prawnych dotyczących organizacji obrad w trybie zdalnym. Wiele gmin nie miało odpowiednich przepisów w statutach, co utrudniało im dostosowanie się do nowej rzeczywistości.
4. Wzrost liczby zdalnych sesji w niektórych województwach, takich jak Małopolska, sugeruje, że lokalne uwarunkowania oraz wsparcie technologiczne mogą znacząco wpływać na efektywność i dostępność obrad. Warto zainwestować w rozwój infrastruktury cyfrowej, aby umożliwić wszystkim gminom korzystanie z nowoczesnych form komunikacji.
Główne rekomendacje
Główne rekomendacje
1. Uregulowanie przepisów dotyczących organizacji zdalnych sesji rad gmin, aby zapewnić jasne i jednoznaczne wytyczne dotyczące formy, procedur oraz wymogów technicznych, co pozwoli na lepsze dostosowanie się gmin do zdalnego trybu pracy.
2. Wprowadzenie standardów jakości transmisji zdalnych sesji, które powinny obejmować wymagania dotyczące dźwięku, obrazu oraz interakcji z uczestnikami, aby zapewnić mieszkańcom pełny dostęp do obrad i umożliwić im aktywne uczestnictwo.
3. Opracowanie katalogu sytuacji, w których przewodniczący sesji może zarządzać zdalne obrady, co pozwoli na elastyczne dostosowanie się do zmieniających się okoliczności, a jednocześnie zapewni przestrzeganie zasad demokratycznych.
4. Wprowadzenie obowiązku zapewnienia mieszkańcom możliwości aktywnego udziału w zdalnych sesjach, poprzez umożliwienie zadawania pytań, zgłaszania uwag oraz głosowania, co zwiększy transparentność i zaangażowanie społeczności lokalnych.