Raport o mowie nienawiści i języku pogardy wobec mniejszości w kampanii wyborczej 2023 roku.
Data publikacji: 10/2023
Tematyka: Polityka społeczna
Link źródłowy: kliknij tutaj
Informacja prasowa: kliknij tutaj
Skopiuj link do raportu
Streszczenie
Streszczenie
Raport Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka analizuje mowę nienawiści i język pogardy wobec mniejszości w kontekście kampanii wyborczej w Polsce w 2023 roku. Badanie koncentruje się na trzech głównych obszarach: ksenofobii, narracjach antyLGBTQ+ oraz antykobiecych. Wykorzystano narzędzie SentiOne do analizy dyskursu w mediach społecznościowych oraz przeprowadzono wywiady fokusowe z przedstawicielami organizacji pozarządowych.
W trakcie kampanii zauważono, że narracje wrogie wobec osób LGBTQ+ stały się bardziej punktowe, koncentrując się na konkretnych tematach, takich jak „seksualizacja dzieci”, zamiast na ogólnych atakach na organizacje LGBTQ+. Wzrosty w mowie nienawiści często korelowały z ujawnieniem skandali w Kościele katolickim. W odniesieniu do ksenofobii, kampania PiS przyczyniła się do nasilenia antyukraińskich narracji, co było szczególnie widoczne w kontekście napięć związanych z polityką rolną.
Raport wskazuje na rolę mediów społecznościowych w kształtowaniu dyskusji, gdzie negatywne posty były często wspierane przez administratorów. Mimo obaw o kampanię nienawiści, nie zaobserwowano jej intensyfikacji w stosunku do osób LGBTQ+, chociaż wątki homofobiczne i transfobiczne były obecne. Pełny raport ma zostać opublikowany w styczniu 2024 roku.
Wnioski
Wnioski
1. W kampanii wyborczej 2023 roku w Polsce zaobserwowano nasilenie antyukraińskich narracji, które były szczególnie widoczne w kontekście zakazu wwozu zboża z Ukrainy. To zjawisko przyczyniło się do wzrostu napięć między Polską a Ukrainą oraz do rozprzestrzenienia się negatywnych postaw wobec uchodźców z tego kraju.
2. Narracje antyLGBTQ+ w Polsce w czasie kampanii miały charakter bardziej punktowy, koncentrując się na wybranych tematach, takich jak „seksualizacja dzieci” oraz sprzeciw wobec edukacji seksualnej. Taki sposób ataku różnił się od wcześniejszych lat, kiedy to mowa nienawiści była bardziej frontalna i ogólna.
3. Wzrost mowy nienawiści i języka pogardy wobec mniejszości, w tym osób LGBTQ+ oraz uchodźców, był ściśle związany z wydarzeniami społecznymi, takimi jak ujawnienie skandali seksualnych w Kościele katolickim, co wskazuje na wpływ kontekstu społecznego na dynamikę dyskursu publicznego.
4. Analiza dyskursu w mediach społecznościowych ujawnia, że etnobytyzm i ksenofobia były skierowane nie tylko wobec uchodźców, ale także wobec polityków, co wskazuje na szerszy problem dehumanizacji i stygmatyzacji w debacie publicznej.
Główne rekomendacje
Główne rekomendacje
1. Wzmocnienie regulacji dotyczących mowy nienawiści w mediach społecznościowych poprzez wprowadzenie bardziej przejrzystych zasad moderacji treści. Należy opracować i wdrożyć standardy, które będą skutecznie eliminować dezinformację oraz treści szkalujące mniejszości, a także zapewnić odpowiednie mechanizmy zgłaszania i reakcji na takie przypadki.
2. Promowanie edukacji antydyskryminacyjnej w szkołach oraz w ramach programów społecznych, aby zwiększyć świadomość na temat różnorodności kulturowej i społecznej. Wprowadzenie zajęć dotyczących tolerancji, empatii oraz zrozumienia dla mniejszości może przyczynić się do zmniejszenia uprzedzeń i stereotypów wśród młodzieży.
3. Zwiększenie wsparcia dla organizacji pozarządowych zajmujących się pomocą migrantom oraz osobom LGBTQ+. Należy zapewnić im odpowiednie fundusze oraz zasoby, aby mogły skutecznie działać na rzecz integracji społecznej i przeciwdziałania dyskryminacji.
4. Wspieranie inicjatyw lokalnych, które promują dialog międzykulturowy oraz współpracę między różnymi grupami społecznymi. Organizowanie wydarzeń, warsztatów i debat, które angażują różnorodne społeczności, może przyczynić się do budowania zaufania i zrozumienia w społeczeństwie.