close

Raport

W tematyce: Sprawy zagraniczne

Oś Pekin–Moskwa – Fundamenty asymetrycznego sojuszu

Data publikacji: 11/2021

Tematyka: Sprawy zagraniczne

Link źródłowy: kliknij tutaj

Informacja prasowa: kliknij tutaj

Skopiuj link do raportu
Pobierz raport w PDF
icon

Streszczenie

icon

Streszczenie

Raport przedstawia analizę zbliżającego się sojuszu między Chinami a Rosją, który ma wpływ na sytuację międzynarodową. Autorzy raportu skupiają się na kwestiach bezpieczeństwa, obronności oraz ekonomii, a także na wpływie sojuszu na sytuację polityczną na świecie. W raporcie omówiono takie zagadnienia jak: cele i strategie sojuszu, wzajemne relacje, współpraca wojskowa i gospodarcza, a także wpływ sojuszu na sytuację w Europie i na Ukrainie. 

icon

Wnioski

icon

Wnioski

  1. Oś Pekin–Moskwa ma charakter asymetryczny, co wynika przede wszystkim z rosnącej chińskiej przewagi gospodarczej i technologicznej
  2. Sojusz między Chinami a Rosją ma duży wpływ na sytuację międzynarodową, zwłaszcza w kontekście konfrontacji z USA i potencjalnego przyłączenia się Unii Europejskiej do amerykańskiej polityki „powstrzymywania” ChRL. 
  3. Równoczesna agresywna polityka Rosji w Europie oraz Chin na Zachodnim Pacyfiku przynosi korzyści obu stronom – prowadzi bowiem do rozproszenia ograniczonych zasobów USA.
  4. Wzajemne relacje między Chinami a Rosją są oparte na niesformalizowanym formacie współpracy, co wymaga intensywnych konsultacji na najwyższym szczeblu. 
  5. Przymierze chińsko‑rosyjskie nie jest wolne od sprzeczności interesów i napięć. Obydwa państwa starają się uniknąć nadmiernej zależności od partnera, próbując rozwijać stosunki z państwami trzecimi. 

icon

Główne rekomendacje

icon

Główne rekomendacje

  1. Politykę bezpieczeństwa na obszarze Europy i Zachodniego Pacyfiku należy traktować jako system naczyń połączonych, w którym Moskwa i Pekin mogą koordynować swoje działania lub co najmniej w sposób oportunistyczny wykorzystywać stworzone przez partnera sytuacje (np. eskalację napięcia czy konflikt) do osiągania własnych celów
  2. Rosję i Chiny trzeba uważać za podmioty jednoznacznie dążące do osłabienia relacji transatlantyckich oraz systemu sojuszy regionu Indo‑Pacyfiku
  3. Budowane przez oba państwa zręby alternatywnego globalnego systemu gospodarczego odpornego na naciski Zachodu (m.in. w obszarach budowy „suwerennego Internetu”, własnych systemów rozliczeń walutowych, rozwoju technologii wojskowych) mogą być potencjalnie zaszczepiane w innych państwach, co automatycznie będzie w nich wzmacniać tendencje antydemokratyczne.

Skopiowano!