Normy żywienia dla populacji Polski
Autor: Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny - Państwowy Instytut Badawczy
Data publikacji: 31/12/2024
Tematyka: Ochrona zdrowia | Polityka społeczna | Prawo
Link źródłowy: kliknij tutaj
Informacja prasowa: kliknij tutaj
Skopiuj link do raportu
Streszczenie
Streszczenie
Normy żywienia określające jego ilość i jakość są doskonałym punktem wyjścia do dalszych badań naukowych. Ich znajomość jest bardzo ważna jeśli chodzi również o prowadzenie działań edukacyjnych w społeczeństwie. W 2023 roku urzędy z różnych krajów (np. USA, Niemiec, Unii Europejskiej) wprowadzły zmiany w normach żywieniowych, które także uwzględniają dane o zużyciu energii czy witaminach. W Polsce ostatnia aktualizacja norm miała miejsce w 2020 r.
Zmiany dotyczą m.in. nowe nowych grupy wiekowych, zastosowanie różnic płciowych w normach dla dzieci oraz aktualizacja danych antropometrycznych, jak w przypadku wzrostu masy ciała. Normy żywieniowe są dostępne w aktualnych metodach obliczeniowych, jak np. wzory Butte i Henry’ego.
Dodatkowo zaktualizowano wartości dla witamin, składników mineralnych, wody oraz składników. Należy mieć na uwadze również nowe przepisy dotyczące górnych limitów spożycia (UL) dla niektórych składników, takich jak witamina A, D, żelazo czy mangan. Monografia zawiera również wytyczne dotyczące spożycia żywności, informacji żywieniowych na opakowaniach i suplementach diety.
Wnioski
Wnioski
1. Wysokie spożycie fosforu, szczególnie z dodatków do żywności, może negatywnie wpływać na zdrowie, prowadząc do problemów z nerkami, kośćmi oraz układem krążenia, co podkreśla potrzebę monitorowania i regulacji jego obecności w diecie.
2. Normy dotyczące spożycia miedzi, ustalone przez EFSA, są wyższe niż te rekomendowane przez inne instytucje, co sugeruje konieczność dalszych badań nad rzeczywistymi potrzebami organizmu oraz potencjalnymi skutkami zdrowotnymi związanymi z nadmiernym spożyciem.
3. Wzrost norm na biotynę dla dzieci, młodzieży i dorosłych, mimo braku krajowych badań, wskazuje na potrzebę dostosowania zaleceń żywieniowych do aktualnych standardów europejskich, co może przyczynić się do poprawy stanu zdrowia populacji.
4. Wysokie spożycie wapnia może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak choroby nerek i zaburzenia wchłaniania innych minerałów, co podkreśla znaczenie zrównoważonej diety oraz konieczność edukacji na temat odpowiednich wartości odżywczych.
5. Badania epidemiologiczne dotyczące sposobu żywienia i stanu odżywienia społeczeństwa polskiego ujawniają istotne nierówności w zdrowiu, co wskazuje na potrzebę wdrożenia programów interwencyjnych, które będą adresować te różnice i promować zdrowe nawyki żywieniowe w różnych grupach społecznych.
6. Zjawisko interferencji biotyny w badaniach immunologicznych podkreśla znaczenie informowania pracowników służby zdrowia o suplementacji diety przez pacjentów, co może zapobiec błędnym diagnozom i niewłaściwemu leczeniu.
Główne rekomendacje
Główne rekomendacje
1. Wprowadzenie programów edukacyjnych dotyczących zdrowego odżywiania, które będą skierowane do różnych grup wiekowych, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci i młodzieży. Programy te powinny obejmować informacje na temat znaczenia wapnia i fluoru w diecie oraz skutków ich niedoboru i nadmiaru.
2. Zwiększenie dostępności produktów bogatych w wapń i fluor w placówkach edukacyjnych oraz instytucjach publicznych, takich jak szkoły i przedszkola. Warto promować zdrowe nawyki żywieniowe poprzez wprowadzenie do jadłospisów posiłków wzbogaconych w te składniki mineralne.
3. Monitorowanie i ocena stanu odżywienia populacji, ze szczególnym uwzględnieniem grup narażonych na niedobory wapnia i fluoru, takich jak kobiety w ciąży oraz dzieci. Regularne badania mogą pomóc w identyfikacji problemów zdrowotnych i dostosowaniu polityki żywieniowej.
4. Opracowanie wytycznych dotyczących suplementacji wapnia i fluoru, które będą dostosowane do potrzeb różnych grup wiekowych oraz specyficznych stanów zdrowotnych, takich jak ciąża czy laktacja. Suplementacja powinna być zalecana na podstawie indywidualnych potrzeb i wyników badań.
5. Promowanie badań naukowych dotyczących wpływu diety na zdrowie zębów i kości, aby lepiej zrozumieć rolę wapnia i fluoru w prewencji chorób. Wyniki tych badań mogą przyczynić się do opracowania bardziej skutecznych strategii zdrowotnych.
6. Wspieranie działań mających na celu ograniczenie nadmiernego spożycia wapnia, poprzez edukację na temat potencjalnych skutków ubocznych, takich jak choroby nerek czy zaburzenia wchłaniania innych składników mineralnych. Ważne jest, aby społeczeństwo było świadome zarówno korzyści, jak i ryzyk związanych z nadmiernym spożyciem wapnia.