Monitorowanie funduszy polityki spójności w Europie Środkowej i Wschodniej
Autor:
Data publikacji: 02/2024
Tematyka: Gospodarka i rynek pracy
Link źródłowy: kliknij tutaj
Skopiuj link do raportu
Streszczenie
Streszczenie
Raport analizuje funkcjonowanie komitetów monitorujących programy związane z środowiskiem, klimatem, energią oraz sprawiedliwą transformacją w krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Skupia się na roli tych komitetów w identyfikowaniu szkodliwych projektów, egzekwowaniu zabezpieczeń środowiskowych oraz realizacji ambitnych celów związanych z wydatkowaniem funduszy polityki spójności na cele zielonej UE. Raport przedstawia dobre i złe praktyki, wskazując na potrzebę większego zaangażowania partnerów społecznych i organizacji pozarządowych w procesie monitorowania i wdrażania programów.
Wnioski
Wnioski
1.Istotną rolą komitetów monitorujących w krajach Europy Środkowej i Wschodniej jest identyfikowanie szkodliwych projektów oraz zapewnienie właściwego stosowania zabezpieczeń środowiskowych.
2.W Polsce Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej wdraża Program Pomoc Techniczna dla Funduszy Europejskich14, który obejmuje alokację środków na pomoc beneficjentom we wdrażaniu funduszy polityki spójności UE. Każdy program ma również dedykowaną alokację na pomoc techniczną. Dostęp organizacji społeczeństwa obywatelskiego do tych funduszy był jednak dotąd ograniczony przez opóźnienia w określaniu zasad ich wykorzystania.
3. Ze względu na brak w kodeksie partnerstwa precyzyjnych przepisów dotyczących składu komitetów, organizacje społeczeństwa obywatelskiego są niedostatecznie reprezentowane w komitetach monitorujących w wielu krajach Europy Środkowej i Wschodniej, z wyjątkiem Estonii, która stanowi dobrą praktykę w tej dziedzinie.
Główne rekomendacje
Główne rekomendacje
1.Kodeks partnerstwa powinien zapewniać zrównoważoną reprezentację w komitetach monitorujących poprzez dodanie wymogów związanych z różnorodnością interesariuszy i równą reprezentacją wszystkich zainteresowanych stron.
2.Zasada partnerstwa powinna być stosowana do wszystkich funduszy i polityk UE, czyniąc politykę spójności modelem partnerstwa, otwartości, inkluzywności i dialogu, przynosząc systemową zmianę w zarządzaniu funduszami publicznymi.
3.Skład komitetów monitorujących powinien być dostosowany do konkretnych celów monitorowanego programu tak, aby ułatwić partycypacyjne podejmowanie decyzji.