Jak rozwijać energetykę jądrową w Polsce? Rekomendacje w zakresie regulacji prawnych i mechanizmów wsparcia branżowego
Autor: Polski Instytut Ekonomiczny
Data publikacji: 09/04/2026
Tematyka: Administracja publiczna | Bezpieczeństwo i obronność | Edukacja i Nauka | Ekologia | Ekonomia | Energetyka | Gospodarka i rynek pracy | Infrastruktura | Polityka | Prawo | Przemysł
Link źródłowy: kliknij tutaj
Informacja prasowa: kliknij tutaj
Skopiuj link do raportuStreszczenie
Streszczenie
Publikacja „Jak rozwijać energetykę jądrową w Polsce? Rekomendacje w zakresie regulacji prawnych i mechanizmów wsparcia branżowego” autorstwa Polskiego Instytutu Ekonomicznego analizuje wyzwania oraz możliwości rozwoju energetyki jądrowej w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem małych reaktorów modułowych (SMR). Polska stoi przed koniecznością transformacji energetycznej, która wymaga zastąpienia starzejących się mocy węglowych, zredukowania zależności od importu paliw kopalnych oraz sprostania rosnącemu zapotrzebowaniu na energię elektryczną w wyniku elektryfikacji transportu, przemysłu i ciepłownictwa.
Raport podkreśla, że SMR są ważną opcją strategiczną, choć na krótki termin nie rozwiążą problemu niedoboru mocy dyspozycyjnych. Kluczowe są odpowiednio zaprojektowane regulacje, które przyspieszą procesy inwestycyjne, m.in. poprzez umożliwienie wcześniejszych prac przygotowawczych, ułatwienia w stosowaniu dokumentacji technicznej w języku angielskim oraz zacieśnienie współpracy między polskim regulatorem a doświadczonymi organami dozoru jądrowego z zagranicy.
Istotnym wyzwaniem pozostaje niedobór wykwalifikowanych kadr, co wymaga rozwijania programów edukacyjnych na różnych poziomach i konkurencyjnych warunków pracy. Program rozwoju jądrowego powinien również zakładać zwiększenie udziału polskich przedsiębiorstw w łańcuchu dostaw, umożliwiając budowę krajowego zaplecza produkcyjnego oraz konkurencyjność na rynku międzynarodowym.
Wnioski rekomendują skoordynowane, państwowe podejście strategiczne, które uwzględni specyfikę technologii jądrowej oraz zapewni stabilność i przewidywalność warunków realizacji inwestycji, przy jednoczesnym zagwarantowaniu bezpieczeństwa i ochrony środowiska.
Wnioski
Wnioski
1. Kluczowe dla sukcesu rozwoju energetyki jądrowej w Polsce jest zapewnienie odpowiednio wykwalifikowanej kadry oraz rozwój systemu kształcenia i szkolenia specjalistów. Niedobory kompetencji i konkurencja o zasoby ludzkie z innymi sektorami, zwłaszcza OZE, stanowią istotne wyzwanie dla realizacji inwestycji jądrowych.
2. Konieczne jest wprowadzenie ukierunkowanych zmian w regulacjach prawnych, które pozwolą na zwiększenie efektywności procesów inwestycyjnych, m.in. poprzez umożliwienie szerszych prac przygotowawczych przed uzyskaniem ostatecznego pozwolenia na budowę, wprowadzenie ustrukturyzowanych procedur certyfikacji projektów oraz szersze stosowanie dokumentacji w języku angielskim, co zminimalizowałoby bariery związane z ograniczoną dostępnością ekspertów.
3. Polska powinna rozwijać krajowy łańcuch dostaw i wspierać lokalny sektor przemysłowy, aby zwiększyć udział local content w projektach jądrowych, co nie tylko wzmocni gospodarkę, ale także pozwoli wypracować trwałe doświadczenia i know-how w realizacji kolejnych inwestycji.
4. SMR (Small Modular Reactors) należy traktować przede wszystkim jako rozwiązanie strategiczne o długoterminowym potencjale, a nie jako środek do szybkiego zapełnienia luki mocy dyspozycyjnych. Wdrażanie SMR wiąże się z wysokim poziomem niepewności w zakresie kosztów, harmonogramów oraz gotowości regulacyjnej, co wymaga opracowania klarownej mapy drogowej dla ich zastosowań przemysłowych i ciepłowniczych.
5. Współpraca regulacyjna na szczeblu międzynarodowym, wzorowana na praktykach sektora lotniczego, może istotnie zwiększyć efektywność oceny i certyfikacji technologii jądrowych w Polsce. Równoległe procesy oceny prowadzone wspólnie z doświadczonymi zagranicznymi organami dozoru jądrowego umożliwiłyby skrócenie procedur bez uszczerbku dla bezpieczeństwa.
6. Długoterminowa strategia transformacji energetycznej Polski powinna uwzględniać rosnącą rolę energetyki jądrowej jako jednego z filarów systemu elektroenergetycznego, komplementarnego wobec OZE. Opracowanie spójnych scenariuszy miksu energetycznego, wykraczających poza 2040 rok, jest niezbędne dla zapewnienia stabilności, efektywności i osiągnięcia celów klimatycznych.
Główne rekomendacje
Główne rekomendacje
1. Należy konsekwentnie budować i rozwijać system kształcenia oraz szkolenia kadry dla sektora energetyki jądrowej, aby przeciwdziałać deficytom kompetencji i zapewnić odpowiednio wykwalifikowane zasoby ludzkie, zdolne do sprostania wyzwaniom technicznym i organizacyjnym.
2. W celu zwiększenia efektywności realizacji inwestycji jądrowych konieczne jest wdrożenie ukierunkowanych zmian regulacyjnych, takich jak umożliwienie prowadzenia prac przygotowawczych (np. wykopy, budowa infrastruktury pomocniczej) przed uzyskaniem ostatecznych pozwoleń na budowę oraz szersze stosowanie języka angielskiego w dokumentacji technicznej, co zwiększy interoperacyjność i skróci procesy translacyjne.
3. Warto zacieśnić współpracę polskiego organu dozoru jądrowego z doświadczonymi regulatorami zagranicznymi w modelu równoległych lub wspólnych procesów oceny technologii, analogicznie do praktyk stosowanych w sektorze lotniczym, co pozwoli na usprawnienie procedur licencyjnych i podniesienie poziomu bezpieczeństwa.
4. W obszarze finansowania projektów jądrowych należy ustanowić stabilne i powtarzalne mechanizmy wsparcia publicznego, takie jak gwarancje kredytowe, kontrakty różnicowe oraz modele kooperacyjne dostosowane do potrzeb odbiorców przemysłowych, aby obniżyć ryzyko inwestycyjne i przyciągnąć kapitał niezbędny do realizacji przedsięwzięć FOAK (first-of-a-kind).
5. Konieczne jest opracowanie krajowego programu koordynacji zamówień (orderbooków) i preferencji technologicznych, zwłaszcza dla małych reaktorów modułowych (SMR), który umożliwi standardyzację, obniżenie kosztów jednostkowych oraz lepsze planowanie łańcucha dostaw, niezależnie od inicjatyw na poziomie Unii Europejskiej.
6. W strategii rozwoju miksu energetycznego należy uwzględnić energetykę jądrową jako kluczowy filar przyszłego systemu elektroenergetycznego, opracowując długofalowe scenariusze uwzględniające ze sobą korzyści i ograniczenia technologiczne oraz zapewniając spójność dokumentów strategicznych z perspektywą sięgającą co najmniej do 2050 roku.