Arkusz ocen polskiej gospodarki: Płace na piątkę, wzrost na czwórkę, stopy na trójkę, inflacja z dwójką na szynach Prognozy na lata 2026-27
Autor: Pekao S.A
Data publikacji: 28/01/2026
Tematyka: Administracja publiczna | Ekonomia | Gospodarka i rynek pracy | Imigranci | Polityka | Polityka społeczna | Prawo | Wojna na Ukrainie
Link źródłowy: kliknij tutaj
Informacja prasowa: kliknij tutaj
Skopiuj link do raportu
Streszczenie
Streszczenie
Prognozy na lata 2026-2027 dla polskiej gospodarki wskazują na umiarkowaną ekspansję, mimo wyzwań zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych. Rok 2026 będzie charakteryzował się stymulacją w głównych gospodarkach światowych oraz korzystnym wpływem niskich cen energii na dochody konsumentów. Jednak Europa pozostanie w stagnacji z powodu utraty konkurencyjności eksportu, szczególnie związanej z presją chińskiego rynku oraz brakiem skutecznych narzędzi walki z aprecjacją euro. W Polsce spodziewany jest dalszy spadek dynamiki wzrostu płac do poziomu około 5,5%, co wynika ze słabnącego popytu na pracę i przejścia rynku pracy w stronę przewagi pracodawców. Zatrudnienie pozostanie stabilne, ale z tendencją do stagnacji.
Analiza sytuacji ukraińskich emigrantów w Polsce wskazuje, że choć wiele osób deklaruje chęć powrotu po zakończeniu wojny, rzeczywistość demograficzna i motywacje ekonomiczne sugerują, iż masowa reemigracja jest mało prawdopodobna. Kluczowym czynnikiem pozostaje stopień integracji z polskim rynkiem pracy, który sprzyja pozostaniu w kraju.
Na tle globalnych napięć handlowych, w szczególności wojny celnej USA-Chiny, Polska notuje umiarkowany wzrost PKB, umiarkowane przyspieszenie inwestycji i stabilizację konsumpcji. Inflacja będzie systematycznie spadać, osiągając poziom około 1,9% w 2026 roku, co umożliwi dalsze poluzowanie polityki pieniężnej. Pomimo ryzyk związanych z klifem inwestycyjnym w kolejnej dekadzie, krótkoterminowe perspektywy są stabilne, a polska gospodarka przesuwa się na ścieżkę łagodnego wzrostu i konsolidacji po trudnych latach wcześniejszych.
Wnioski
Wnioski
1. Polska gospodarka w latach 2026-2027 będzie kontynuować stabilny wzrost, z prognozowanym wzrostem PKB na poziomie około 4%, wspieranym przez solidną konsumpcję prywatną oraz intensyfikację inwestycji, co świadczy o przejściu w fazę ekspansji koniunkturalnej.
2. Pomimo spadku dynamiki nominalnych wynagrodzeń do około 5,5% w 2026 roku, realne płace nadal będą rosły, choć już w wolniejszym tempie, co wskazuje na osłabienie siły przetargowej pracowników w kontekście słabnącego popytu na pracę i rynku pracodawcy.
3. Proces dezinflacji będzie kontynuowany, z obniżającą się inflacją CPI do poziomu około 1,9-2,2% w latach 2026-2027, co pozwoli na dalsze złagodzenie polityki monetarnej Narodowego Banku Polskiego, przy stopie referencyjnej spadającej do 3,25%.
4. Scenariusz masowego powrotu ukraińskich migrantów z Polski po zakończeniu wojny jest mało prawdopodobny; deklaracje emigrantów wskazują na silne związanie z polskim rynkiem pracy, a główne czynniki decydujące o pozostaniu dotyczą stabilności prawnej i warunków ekonomicznych w Polsce, nie zaś sytuacji w Ukrainie.
5. Polskie finanse publiczne będą nadal wykazywać wysoki deficyt, jednak relatywnie stabilna sytuacja zewnętrzna kraju oraz umiarkowane tempo zadłużania się (dług publiczny do około 69% PKB w 2027) nie wskazują na bezpośrednią potrzebę drastycznej konsolidacji fiskalnej w najbliższej perspektywie.
6. Czynniki zewnętrzne, takie jak światowe wojny handlowe i konkurencja ze strony Chin, będą wywierać presję na polski eksport, lecz ich wpływ pozostanie ograniczony, natomiast boom technologiczny związany z AI nie zrewolucjonizuje znacząco gospodarki w krótkim terminie, będąc raczej umiarkowanym impulsem wzrostu.
Główne rekomendacje
Główne rekomendacje
1. W obliczu prognozowanego spadku dynamiki wynagrodzeń nominalnych i realnych, przedsiębiorstwa powinny skupić się na poprawie efektywności pracy oraz inwestycjach w rozwój kompetencji pracowników, aby utrzymać konkurencyjność bez zwiększania presji płacowej.
2. W kontekście trwającej niepewności geopolitycznej i potencjalnych zmian migracyjnych związanych z konfliktem na Ukrainie, niezbędne jest monitorowanie rynku pracy pod kątem integracji pracowników z zagranicy oraz dostosowywanie polityki zatrudnienia, aby minimalizować ryzyko nagłych wahań podaży siły roboczej.
3. Z uwagi na prognozowane ustabilizowanie lub obniżkę stóp procentowych oraz kontynuację procesu dezinflacji, sektor finansowy powinien przygotować ofertę produktów kredytowych dostosowanych do nowych warunków rynkowych, zwracając uwagę na zachęty do inwestycji i konsumpcji wspierające ożywienie gospodarcze.
4. Wobec rosnącego znaczenia czynników fundamentalnych przy wycenie instrumentów finansowych, inwestorzy i instytucje finansowe powinni integrować analizy makroekonomiczne z oceną dynamiki popytu na rynku pracy oraz polityki fiskalnej, aby skuteczniej identyfikować ryzyka i szanse inwestycyjne.
5. Biorąc pod uwagę ekspansję gospodarczą Polski oraz umiarkowany wzrost inflacji, decydenci powinni ukierunkować działania na zrównoważoną politykę fiskalną, która zabezpieczy stabilność deficytu publicznego i długu, jednocześnie wspierając inwestycje infrastrukturalne oraz innowacje.
6. Firmy działające na rynku pracy powinny przygotować strategie zatrzymywania i motywowania kapitału ludzkiego, szczególnie wśród specjalistów z Ukrainy, poprzez ułatwienia administracyjne i rozwijanie korzystnych warunków zatrudnienia, co pozwoli ograniczyć odpływ wysoko wykwalifikowanych pracowników po zakończeniu konfliktu.